Vaarwel, maestro
Geplaatst op 19 maart, 2008 door pernikkel
Hoe dichter de dichters bij hun sterven geraken
Des te grimmiger kermen zij naar de sterren.
In de ochtendmist waarin hun beelden smelten
Bevriezen de dichters in een herkenbaar colbert.
Des te grimmiger kermen zij naar de sterren.
In de ochtendmist waarin hun beelden smelten
Bevriezen de dichters in een herkenbaar colbert.
Hoor hoe koortsig zij hun naderend vergaan verklaren
Want hun laatste gereutel moet doorzichtig zijn,
Hun weduwen van lezers doen snikken.
Uit Dichter van Hugo Claus
Filed under: Piëdestal | Tagged: Hugo Claus

[...] Pernikkel lui dit simplement ceci : Adieu Maestro. [...]
‘Woorden zijn de kleren van de gedachten.’